تا حالا پیش اومده یه مدت توی جاده زندگی با یکی هم مسیر بشی، بعد وقتی که فکر می کنی همه چی داره درست پیش می ره می رسید به یه دوراهی ؟ البته این بگم ها !(بعضی از دوستیا سر یه دوراهی اتفاق می افته که وای به حال اخرش !)
حالا بگذریم . توی همون همراهی اول چقدر به دوستت کمک کردی ، چقدر دستش رو گرفتی بلندش کردی ، چقدر باهاش خندیدی ، چقدر باهاش گریه کردی ، چقدر اون با تو اومد ، تنهات نذاشت ، هر جا کم اوردی و موندی هلت دادو جلو بردت ....
خلاصه همه چی بر وفق مراده ، هم تو می شی دین و دنیاش هم اون برا تو .تا اینکه توی این راه می رسی به یه دوراهی ! اینجاس که دیگه نمی تونید جاده برای هر دوتون جا نداره فکر می کنی چه کار کنی ؟ بقیه راه رو با کی بری؟ اگه کم اوردی چی ؟ کی جلو ببرت ؟
اینجا ادما دو دسته می شن . یکی اونایی که کاسه چه کنم چه کنم می گیرن دستشون و همون سر دوراهی می مونن
یکی هم اونایی که با وجود همراه دلشون به اون بالایی قرص بود و می دونستن که از اولم یکی هواشونو داشت هم هوای اونو هم هوای همراشونو .
شاید این دسته دومی دلشون هم بیشتر از دسته اولی برا همراهشون تنگ بشه اما اونا این دل تنگیا رو می زارن به حساب اینکه باید قویتر بشن باید راه جدید رو امتحان کنن شاید با یه همسفر دیگه . شاید باید خیلی چیا از این راه جدید یاد بگیرن تا بشه دوباره سر یه دوراهی دیگه که این زندگی پیش روی ما قرار داده باز به هم برسن و اینبار با تجربه بیشتر ادامه بدن .شاید هم توی این مسیر جدید همراه خوبی براتون پیدا نشه ، بهتون نارو بزنه ، دروغ بگه ، هولتون بده که بخورید زمین و توی خیلی از راه تنهاتون می ذاره و همه اینها به شدت قلبتون رو به درد می یاره . اینجاس که می خواید راهتو ازش جدا کنی و دوباره تنها شروع کنی اما اینبار حواست جمعه . دیگه همه تکیه ات رو به یه نفر نمی دی که اگه تنهات گذاشت بخوری زمین .
اینبار یاد گرفتی از خودت مراقبت کنی. اینجاس که می بینی چقدر پیشرفت کردی؟ بعد می فهمی باید برای همسفر بدتم دعای خیر کنی چون خیلی چیا ازش یاد گرفتی .
پس یادمون باشه !!!
هر راهی که توی زندگی جلو پامون قرار می گیره یا هر کسی که واردزندگی ما می شه یه جورایی می خواد بهمون یه چیزی یاد بده و بی هدف نیست و بقیش با ماست که با تکیه به اون همراه اصلی بتونیم به نحو احسنت از این اتفاقا درس بگیریم .
